ภาพที่ทำงานนี้ ของวง T-six ครับ
Monthly Archive for October, 2010
หัวคิดที่เคยโล่นแล่นจินตนาการไปเรื่อง เรี่ยวแรงที่จะวาดอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะ ไม่รู้มันหดหายไปไหนหมดนะ เพราะมีเรื่องอื่นให้ต้องคิดเยอะไปเหรอ? หรือว่าภาระมันมีเยอะเกิน? ไม่รู้เหมือนกัน ก็ได้แต่บ่นๆต่อไปเรื่อยๆ ไม่รู้จะแก้ยังไง สตอรี่บอร์ดที่ค้างไว้ก็ค้างแล้วค้างอีก ทำได้ก็แค่แป๊บๆ ไม่ต่อเนื่องเลย กลุ้มใจ…
บล็อกนี้เป็นบล็อกเอาไว้บ่นอย่างแท้จริง…
วันนี้ไม่ลำไส้อักเสบกำเริบอกแล้ว นอนป่วยทั้งวัน แต่ก็ทำให้มีเวลามาจัดโต๊ะใหม่ ผลคือมีที่เหลือให้ว่างวาคอมได้แล้ว! ปรากฎว่าสาเหตุที่ไม่ค่อยได้วาดเล่นในระยะหลังนี้คือเพราะโต๊ะรกนี่เอง เพราะพอไม่มีที่ก็ขี้เกียจจะหยิบวาคอมมาต่อ แล้วก็ขี้เกียจจะวาด… รู้แบบนี้น่าจะจัดซะตั้งนานแล้ว
เส้นสนุกแบบนี้ไม่ได้วาดมาตั้งนาน พอดีไปเห็นงานสวยๆแนวเส้นสะดิ้งสีสดๆแบบนี้มา เลยอยากกลับมาวาด จริงๆชอบแนวนี้มากกว่าเส้นบางๆแข็งๆเยอะเลย มันมีชีวิต! การ์ตูนญี่ปุ่นหลังๆก็ออกแนวนั้นซะเยอะด้วยสิ เลยลืมสไตล์นี้ไปซะได้
ข้าพเจ้าเพิ่งจะรู้สึกตัวเมื่อไม่นานมานี้ว่า… วาดการ์ตูนเป็นเรื่องเป็นราวเนี่ย… เหนื่อยไม่ใช่เล่นเลยเนาะ ต่างกับสมัยเด็กๆที่คิดๆอะไรก็เขียนๆใส่สมุดไปแล้วก็เสร็จ =_=’ การทำเป็นงานจริงจัง วาดเป็นตอนๆ คิดเรื่อง วางช่อง ตีกรอบ ถมดำ ตัดเส้น ลงโทน คิดดูอีกทีมันก็เป็นงานจำนวนมากและหลายขั้นตอนน่าดูเลยนะเนี่ย สำหรับการทำด้วยตัวคนเดียว ยิ่งการ์ตูนสมัยนี้ที่ความละเอียดของภาพและเนื้อเรื่องถี่ยิบสุดๆนี่ ผมนับถือผู้ที่เขียนการ์ตูนเป็นมืออาชีพด้วยตัวคนเดียวจริงๆ
สาเหตุที่นึกถึงความเหน็ดเหนื่อยขึ้นมาคงเพราะวาดสมัยก่อนมันไม่มีข้อจำกัดเรื่องเวลาและคุณภาพเข้ามาเกี่ยวกระมัง อิสระของความเป็นเด็ก… แต่ที่รู้สึกเหนื่อยไม่ใช่เพราะแก่หรอกนะ ไม่ใช่แน่ๆ หึ! :(
งานออกแบบลายเสื้อเริ่มแรกที่เอาโดดเรียนภาษาญี่ปุ่นมาทำ (ฮา) สุดท้ายก็ล้มแบบพวกนี้หมดเพราะคิดว่ามันไม่เข้ากับแบบเสื้อ (เสื้อผู้หญิง) ลายจริงๆที่ทำเสร็จเป็นเสื้อไปแล้วก็เห็นว่าขายดีโอเค ลึกๆก็ยังอยากทำลาย Geeky/Nerdy อยู่ แอบเสียดายแต่ก็ไม่เป็นไร เพราะยังเก็บไว้ใช้คราวหน้าได้ :)
ทำลายเสื้อเป็นงานที่สนุกมากมาย รู้สึกเข้ากับตัวเองดี มันใช้เวลาไม่มากเหมือนวาดการ์ตูนและก็จบในรูปเดียวด้วย แถมพอทำเพลินๆก็มีเข้ามาเรื่อยๆอีกต่างหาก อยากทำอีกเรื่อยๆ …แต่ไม่อยากโดดเรียนมาทำแล้ว (ฮา) คราวหน้าเอาไว้ว่างๆแล้วค่อยทำดีกว่า
เรียนภาษาญี่ปุ่นจบไปอีกคอร์สแล้ว เหนื่อยจริงเหนื่อยจัง กลัวสอบตกจริงๆ อีกไม่นานก็จะถึงเวลาเดินทางไปญี่ปุ่นแล้ว รู้สึกกังวลถึงอนาคตขึ้นมาเลยทีเดียว OTL และถ้าเป็นไปได้ต่อจากนี้จะไม่เรียนไปรับงานไปอีกแล้ว เพราะเรียนไม่รู้เรื่อง การบ้านไม่ทำ แถมโดดเรียนไปทำงานอีก เสียทั้งสองอย่าง เอวัง…
หลังจากสั่งไปประมาณอาทิตย์นึงลุงจินเบก็เดินทางจากญี่ปุ่นมาถึงแล้ว ฟิกเกอร์ตัวแรกในชีวิตผู้ใหญ่ (ฮา) แหม้ เป็นปลื้มจริงๆ ทีนี้ก็รอแต่ตัวใหญ่ที่กำลังจะออกปลายปี หึๆๆ… *_*